บทที่ 10 กฎการอยู่รอดที่ต่างกันในยุควุ่นวาย

เจียงจือตามเสียงไป เห็นผู้อพยพถูกคนขวางไว้จริงๆ

ข้างๆ สวีโย่วไฉ่มีคนอีกสิบกว่าคน

คนพวกนี้เจียงจือรู้จัก ล้วนเป็นพี่น้องหลานของสวีโย่วไฉ่

สวีโย่วไฉ่ สวีโย่วเหมากับน้องชาย แต่มีลูกมาก ลูกหลานแตกกิ่งก้านสาขา แค่สามรุ่นก็มีคนหนุ่มสิบกว่าคน เป็นตระกูลที่สู

บทที่ 11 ลูกคนขี้ขลาดที่เป็นฮีโร่ไม่ได้

แน่นอน สวีโหย่วไฉแสดงสีหน้าซับซ้อน กัดฟันดังกรอดๆ แต่ไม่พูดจาหยาบคายอีก

รากเหง้าของเขาอยู่ที่หมู่บ้านตระกูลสวี ต่อให้รุ่งเรืองในอนาคตก็ต้องพึ่งพาเพื่อนบ้านอยู่ดี

พี่ชายของสวีโหย่วไฉ สวีโหย่วเมากล่าวขึ้นมา ยิ้มจนใบหน้าย่น: "เฮ้อ ป้าเจียง พวกเราล้วนเป็นคนหมู่

บทที่ 12 ขนมวุ้นชิงกังจานแรก

หลังจากสร้างแคร่แรกในห้องหลักของเจียงจือสำเร็จ ก็รีบสร้างแคร่ให้โรงเผาถ่านด้วย

หลายวันมานี้นอนบนใบไม้ตลอด แม้จะปูหนาและห่มผ้าห่ม แต่ความเย็นจากพื้นก็ยังแทรกเข้ามา

และตามที่ปู่เสี่ยวหมั่นบอก ฤดูฝนพรำที่ทั้งชื้นทั้งเปียกก็ควรจะมาถึงแล้ว เมื่อฝนตกก็ไม่มีวันฟ้าใส

ถึงตอนนั้