บทที่ 9 โลกเล็กๆ ที่เหลืออยู่

ตามที่ปู่เสี่ยวหมั่นจัดการ เสี่ยวหมั่นส่งเปลือกไม้มาหนึ่งมัดใหญ่สำหรับมุงหลังคา มีของพวกนี้ ห้องเล็กของเจียงจือก็มีทางออก

แต่ก่อนจะสร้างบ้าน ยังต้องลงไปที่หมู่บ้านอีกครั้ง หลังจากนี้จะไม่ลงเขาอีก

จะเอาอะไรไปบ้าง เจียงจือปรึกษากับเฉียวยุนและสวีเอ้อร์รุ่ย

เฉียวยุนต้อ

บทที่ 10 กฎการอยู่รอดที่ต่างกันในยุควุ่นวาย

เจียงจือตามเสียงไป เห็นผู้อพยพถูกคนขวางไว้จริงๆ

ข้างๆ สวีโย่วไฉ่มีคนอีกสิบกว่าคน

คนพวกนี้เจียงจือรู้จัก ล้วนเป็นพี่น้องหลานของสวีโย่วไฉ่

สวีโย่วไฉ่ สวีโย่วเหมากับน้องชาย แต่มีลูกมาก ลูกหลานแตกกิ่งก้านสาขา แค่สามรุ่นก็มีคนหนุ่มสิบกว่าคน เป็นตระกูลที่สู

บทที่ 11 ลูกคนขี้ขลาดที่เป็นฮีโร่ไม่ได้

แน่นอน สวีโหย่วไฉแสดงสีหน้าซับซ้อน กัดฟันดังกรอดๆ แต่ไม่พูดจาหยาบคายอีก

รากเหง้าของเขาอยู่ที่หมู่บ้านตระกูลสวี ต่อให้รุ่งเรืองในอนาคตก็ต้องพึ่งพาเพื่อนบ้านอยู่ดี

พี่ชายของสวีโหย่วไฉ สวีโหย่วเมากล่าวขึ้นมา ยิ้มจนใบหน้าย่น: "เฮ้อ ป้าเจียง พวกเราล้วนเป็นคนหมู่