บทที่ 39

ได้มั้ยครับ

เห็นเปลียวเอาแต่ดูเมนู ณิชไม่รู้จะพูดอะไรดี

ณิชอยากถาม แต่กำลังจะพูดก็ไม่กล้าพูดออก ณิชไม่กลับปฏิเสธ อืม ถึงแม้ว่าปฏิเสธแล้วก็ยังจีบได้

แต่เขากลัวเปลียวจะหนี งั้นความพยายามของเขาในปีนี้ก็เปล่าประโยคแล้ว

เวลาผ่านไปนาน เปลียวส่งอาหารเสร็จ เลยเงยหน้าขึ้นมองณิช ขอโทษนะ เรา

บทที่ 40

ลืมคนนั้นไม่ได้

เปลียวถอนหายใจ ตอนนี้สำหรับเรื่องความรักเธออยากหนี แต่ไม่ได้คิดว่าจะเจออีก

เธอรู้ว่าณิชยังรอเธอตอบอยู่ เธอคิดแบ๊บแล้วพิมพ์ว่า ณิช เราขอบใจนายมากนะ แต่แค่เมื่อก่อนเราเคยรักใครสักคน จนถึงตอนนี้เราก็ลืมคนนั้นไม่ได้

เปลียวคิดว่า ถ้าณิชได้ข้อความนี้ ก็จะรู้แล้วว่าเธอยังรั

บทที่ 41

เราไปเมื่อไหร่

เปลียว เราอยากไปไทย ช่วงนี้บริษัทอยากร่วมมือกับคนต่างประเทศ ผมได้ยิงว่าบริษัทหงส์ทองกับบริษัทคิงส์ดีมาก ผมอยากไปดูว่ามันเหมาะสมที่จะร่วมงานมั้ย ณิชหยุดแบ๊บ แล้วพูดว่า เธอเป็นคนกรุงเทพไม่ใช่หรือคะ ไปด้วยกันนะ พอดีเรายังไม่เคยไปกรุงเทพ

ณิชพูดแบบนี้ ทำให้เปลียวปฏิเสธไม่ได้