บทที่ 24 ทำอย่างนี้สนุกมากหรือ

คมสันต์ก็รู้ต้องได้ผลแบบนี้ แต่พอได้ยินเปลียวพูดถึงให้เขาต่างคนต่างอยู่ คมสันต์รู้สึกหัวใจเหมือนโดนอะไรชนแรงๆ มือที่ถือปากกาจับแน่นๆ เหมือนอยากทำให้ปากกาเสีย

คมสันต์ไม่สนใจหนังสือรับรองการหย่า กลับมองเปลียว วันนี้เธอใส่กระโปรงสีเหลืองอ่อน แล้วแต่งหน้าง่ายๆ ดูวัยมาก

บทที่ 25 ผมจะไม่ปล่อยเธอแน่ๆ

สันหลังผมไม่ทำอีกแล้ว คำพูดทั้งหมดของคมสันต์เปลี่ยนเป็นประโยคเดียว แต่ตอนนี้เปลียวไม่อยากอยู่ต่อ

คมสันต์ คุณรักฉันมั้ยคะ เปลียวมองตาคมสันต์ แล้วถาม

คมสันต์เห็นตาสดใสของเปลียว ไม่รู้ว่าควรตอบอะไร เขารักคนที่ดูแลเขาในช่วงเวลาที่เขาเป็นออทิสติก คนนั้นเป็นเปลียวแน่

บทที่ 26 อยากหนีหรือ

ทิวลิปอยู่ห้องคนเดียว อยู่ดีๆก็ตัวสั่น เธอรู้สึกเหมือนจะมีเรื่องไม่ดีอะไรเกิดขึ้น

ไม่ได้ ฉันต้องรีบออกจากนี้ ทิวลิปพูดเอง ตอนนี้คมสันต์ก็รู้ว่าเปลียวต่างหากที่เป็นคนดูแลเขาและอยู่กับเขาในสองปีนั้น เขาไม่ปล่อยฉันแน่ๆ

ทิวลิปกลัว เมื่อนึกถึงสองสามวันก่อนเรื่องที่เกิดขึ้นในโรง