บทที่ 25 ผมจะไม่ปล่อยเธอแน่ๆ

สันหลังผมไม่ทำอีกแล้ว คำพูดทั้งหมดของคมสันต์เปลี่ยนเป็นประโยคเดียว แต่ตอนนี้เปลียวไม่อยากอยู่ต่อ

คมสันต์ คุณรักฉันมั้ยคะ เปลียวมองตาคมสันต์ แล้วถาม

คมสันต์เห็นตาสดใสของเปลียว ไม่รู้ว่าควรตอบอะไร เขารักคนที่ดูแลเขาในช่วงเวลาที่เขาเป็นออทิสติก คนนั้นเป็นเปลียวแน่

บทที่ 26 อยากหนีหรือ

ทิวลิปอยู่ห้องคนเดียว อยู่ดีๆก็ตัวสั่น เธอรู้สึกเหมือนจะมีเรื่องไม่ดีอะไรเกิดขึ้น

ไม่ได้ ฉันต้องรีบออกจากนี้ ทิวลิปพูดเอง ตอนนี้คมสันต์ก็รู้ว่าเปลียวต่างหากที่เป็นคนดูแลเขาและอยู่กับเขาในสองปีนั้น เขาไม่ปล่อยฉันแน่ๆ

ทิวลิปกลัว เมื่อนึกถึงสองสามวันก่อนเรื่องที่เกิดขึ้นในโรง

บทที่ 27 ฉันรักนายจริงๆ

ทะนงตัวจริงๆ คมสันต์ยังจำได้ เวลาที่เขาเอาบัตรให้ทิวลิป เธอเป็นยังไง แล้วเที่ยบกับตอนนี้ล่ะ มันน่าขันจริงๆ

ไม่......ไม่กล้า ทิวลิปตัวสั่น ตอนนี้คมสันต์ทำให้เธอรู้สึกกลัว

ทิวลิป เธอกล้าจริงๆนะ คมสันต์ไม่เหมือนปกติ เขาเสียงดังขึ้นฉับพลัน

ทิวลิปตัวสั่นมากขึ้น คำพูดของคมส