บทที่ 23 ทุกอย่างดีหมด แค่ขาดคุณคนเดียว

คนอื่นคิดว่าคมสันต์รักทิวลิป คมสันต์ก็คิดว่าทิวลิปเป็นคที่เคยดูแลเขาเป็นเวลาสองปี

คิดแบบนี้ก็ดีแล้ว ปล่อยมือเขาดีกว่าอยู่กับเขาแบบไม่มีความสุข ทำแบบนี้เธอก็จะโล่งอกเร็วๆ พลอยพูด พลอยหวังดีกับเปลียว เปลียวเลยไม่ว่าอะไร

หลังคมสันต์ซื้อข้าวมื้อเย็นกลับมา ก็

บทที่ 24 ทำอย่างนี้สนุกมากหรือ

คมสันต์ก็รู้ต้องได้ผลแบบนี้ แต่พอได้ยินเปลียวพูดถึงให้เขาต่างคนต่างอยู่ คมสันต์รู้สึกหัวใจเหมือนโดนอะไรชนแรงๆ มือที่ถือปากกาจับแน่นๆ เหมือนอยากทำให้ปากกาเสีย

คมสันต์ไม่สนใจหนังสือรับรองการหย่า กลับมองเปลียว วันนี้เธอใส่กระโปรงสีเหลืองอ่อน แล้วแต่งหน้าง่ายๆ ดูวัยมาก

บทที่ 25 ผมจะไม่ปล่อยเธอแน่ๆ

สันหลังผมไม่ทำอีกแล้ว คำพูดทั้งหมดของคมสันต์เปลี่ยนเป็นประโยคเดียว แต่ตอนนี้เปลียวไม่อยากอยู่ต่อ

คมสันต์ คุณรักฉันมั้ยคะ เปลียวมองตาคมสันต์ แล้วถาม

คมสันต์เห็นตาสดใสของเปลียว ไม่รู้ว่าควรตอบอะไร เขารักคนที่ดูแลเขาในช่วงเวลาที่เขาเป็นออทิสติก คนนั้นเป็นเปลียวแน่