บทที่ 591 ผิวกายที่คุ้นเคย

นัชชาสบตาดวงตาสีดำทะมึนดั่งน้ำหมึก หัวใจของเธอเต้นดั่งสายฟ้าฟาด มือทั้งสองข้างจับด้านข้างชายผ้าขนหนูแน่น หล่อนแทบไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจะเอ่ยคำอะไรออกไปดี

เตชิตมองหล่อนที่กำลังม้วนต้วนอยู่ เขาได้แต่เบนสายตาเลี่ยงออกไม่อยากทำให้หล่อนตกใจ เขาลุกยืนขึ้นเดินก้าวยาวไปยืนใกล

บทที่ 592 คู่ผัวตัวเมีย

เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น สายโด่งแล้วเธอถึงจะลืมตาขึ้นเพราะเพดานลายดอกไม้สีขาวส่องสว่างจ้าสาดส่องเข้าตา แต่คงยังสับสนอยู่สักพักหนึ่งถึงได้นึกออกว่าตัวเองอยู่ที่ไหนแล้วเมื่อคืนเกิดเรื่องอะไรขึ้นบ้าง

เรื่องเมื่อคืน....

ใบหน้าเล็กๆสีขาวที่อยู่ในผ้าห่มถึงคิดเรื่องที่เกิ

บทที่ 593 ชีวภาลูกสาวของฉันเธอจะตื่นขึ้นมาไหม

แต่สิ่งที่เขาต้องทำคือทำก่อนที่ผู้ชายคนนั้นจะระเบิดอารมณ์ขึ้นมา เขาเสนอวิธีการรักษาขึ้นมา พูดง่ายแต่อาการของชีวภานั้นมันยากกว่าที่คิดไว้เยอะ

สมองของเธอได้รับกระทบกระทือนมาก หากเป็นการรักษาระบบประสาทแบบคนทั่วนั้นรับรองได้ว่าคงไม่ได้อยูในสภาพนี้