บทที่ 592 คู่ผัวตัวเมีย

เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น สายโด่งแล้วเธอถึงจะลืมตาขึ้นเพราะเพดานลายดอกไม้สีขาวส่องสว่างจ้าสาดส่องเข้าตา แต่คงยังสับสนอยู่สักพักหนึ่งถึงได้นึกออกว่าตัวเองอยู่ที่ไหนแล้วเมื่อคืนเกิดเรื่องอะไรขึ้นบ้าง

เรื่องเมื่อคืน....

ใบหน้าเล็กๆสีขาวที่อยู่ในผ้าห่มถึงคิดเรื่องที่เกิ

บทที่ 593 ชีวภาลูกสาวของฉันเธอจะตื่นขึ้นมาไหม

แต่สิ่งที่เขาต้องทำคือทำก่อนที่ผู้ชายคนนั้นจะระเบิดอารมณ์ขึ้นมา เขาเสนอวิธีการรักษาขึ้นมา พูดง่ายแต่อาการของชีวภานั้นมันยากกว่าที่คิดไว้เยอะ

สมองของเธอได้รับกระทบกระทือนมาก หากเป็นการรักษาระบบประสาทแบบคนทั่วนั้นรับรองได้ว่าคงไม่ได้อยูในสภาพนี้

บทที่ 594คนที่เป็นห่วงเขาที่สุดก็คือเธอ

หลังจากที่คุยกับปรัณแล้ว ดุลยาหล่อนเริ่มกลับไปที่ประตูห้องพักผู้ป่วย หล่อนกลับบ้านไปรอบหนึ่งก็เพื่อไปเก็บของมาอยู่เป็นเพื่อนลูกที่นี่ยาวไป

ดุลยามองเข้าไปในห้องผู้ป่วยมีผู้ชายสุขุมอยู่ข้างๆเตียง หล่อนเคาะห้องสองครั้งเบาๆถึงค่อยเปิดประตูเข้าไป

“ค