บทที่523ยอมแพ้ในชีวิตของตัวเอง

ในขณะที่เธอเดินลงน้ำHawkก็เดินตามลงมาแต่ว่าเขาลงไปเพียงแค่ครึ่งตัวแขนส่วนบนที่แข็งแกร่งแหวกนำทางไปในทางลับนั้นเขาดึงปืนพกออกมาจากทางด้านหลังเอวและเล็งไปที่ประตูทางด้านหน้าและยิงขึ้นสองนัด

นัชชามองไม่เห็นอะไรทั้งนั้นฝนตกหนักเกินไประดับแม่น้ำเพิ่มขึ้นสูงคลื่นก็

บทที่524ในที่สุดก็พบตัวเธอ

เตชิตหยิบปืนพกและเดินตรงเข้าไปในภูเขาเขาค่อยไต่ขึ้นไปตามไหล่เขายิ่งเข้าไปลึกก็ยิ่งรู้สึกตื่นตัวทุกอย่างตรงหน้าเต็มไปด้วยหมอกสีขาวปกคลุมไปทั่วร่างวิสัยทัศน์เห็นได้ไม่เกินยี่สิบเมตร

สำหรับภูเขาที่ซับซ้อนลูกนี้ไม่ใช่เรื่องดียิ่งในวันฝนตกหนักด้วยแล้ว

เตชิตดำเนิ

บทที่525พยายามอย่างไร้เดียงสา

บนพื้นที่หน้าสั้นนัชชาถูกหยุดลงต่อหน้าHawkสองมือถูกมัดไว้ด้านหลังแขนของเขายื่นออกมาจากทางด้านข้างของใบหน้าเธอแขนนั้นค่อยๆยกปืนขึ้นมาถึงแม้ว่าเธอจะไม่ได้ขยับเลยในสิบนาทีที่ผ่านมา

เขาจงใจเคาะที่ด้านหลังลำคอเธอด้วยด้ามปืนเมื่อรู้สึกเจ็บปวดเธออดไม่ได้ที่จะร้องออกม