บทที่522ใช่เขามาแล้วรึเปล่า

“เพราะคำพูดประโยคนี้เมื่อภารกิจทั้งหมดดำเนินไปผมก็บังคับตัวเองให้พุ่งไปข้างหน้าบังคับตัวไม่ให้สนใจความเป็นความตายของตัวเองปรากฎว่าผมประสบความสำเร็จหลังจากนั้นอุปสรรคในใจของผมได้ถูกทำลายหายไปแต่ว่าเขา….”

หัวหน้าหน่วยยกมือขึ้นแล้วสูดเข้าไปอีกคำหนึ่งไม่รู้เพราะเขาส

บทที่523ยอมแพ้ในชีวิตของตัวเอง

ในขณะที่เธอเดินลงน้ำHawkก็เดินตามลงมาแต่ว่าเขาลงไปเพียงแค่ครึ่งตัวแขนส่วนบนที่แข็งแกร่งแหวกนำทางไปในทางลับนั้นเขาดึงปืนพกออกมาจากทางด้านหลังเอวและเล็งไปที่ประตูทางด้านหน้าและยิงขึ้นสองนัด

นัชชามองไม่เห็นอะไรทั้งนั้นฝนตกหนักเกินไประดับแม่น้ำเพิ่มขึ้นสูงคลื่นก็

บทที่524ในที่สุดก็พบตัวเธอ

เตชิตหยิบปืนพกและเดินตรงเข้าไปในภูเขาเขาค่อยไต่ขึ้นไปตามไหล่เขายิ่งเข้าไปลึกก็ยิ่งรู้สึกตื่นตัวทุกอย่างตรงหน้าเต็มไปด้วยหมอกสีขาวปกคลุมไปทั่วร่างวิสัยทัศน์เห็นได้ไม่เกินยี่สิบเมตร

สำหรับภูเขาที่ซับซ้อนลูกนี้ไม่ใช่เรื่องดียิ่งในวันฝนตกหนักด้วยแล้ว

เตชิตดำเนิ