บทที่524ในที่สุดก็พบตัวเธอ

เตชิตหยิบปืนพกและเดินตรงเข้าไปในภูเขาเขาค่อยไต่ขึ้นไปตามไหล่เขายิ่งเข้าไปลึกก็ยิ่งรู้สึกตื่นตัวทุกอย่างตรงหน้าเต็มไปด้วยหมอกสีขาวปกคลุมไปทั่วร่างวิสัยทัศน์เห็นได้ไม่เกินยี่สิบเมตร

สำหรับภูเขาที่ซับซ้อนลูกนี้ไม่ใช่เรื่องดียิ่งในวันฝนตกหนักด้วยแล้ว

เตชิตดำเนิ

บทที่525พยายามอย่างไร้เดียงสา

บนพื้นที่หน้าสั้นนัชชาถูกหยุดลงต่อหน้าHawkสองมือถูกมัดไว้ด้านหลังแขนของเขายื่นออกมาจากทางด้านข้างของใบหน้าเธอแขนนั้นค่อยๆยกปืนขึ้นมาถึงแม้ว่าเธอจะไม่ได้ขยับเลยในสิบนาทีที่ผ่านมา

เขาจงใจเคาะที่ด้านหลังลำคอเธอด้วยด้ามปืนเมื่อรู้สึกเจ็บปวดเธออดไม่ได้ที่จะร้องออกม

บทที่526เสียงปืนดังขึ้น

กระสุนมีจำกัดภาพเหล่านั้นเกิดขึ้นตามที่Hawkตั้งใจตลอดทางที่ถูกไล่ตามไปที่พื้นที่หน้าสั้นเขาก็ได้ตระเตรียมการเอาไว้แล้วกระสุนในกระบอกยังเหลืออีกสองนัดเขาต้องแน่ใจว่าเตชิตเหลือกระสุนในตัวน้อยที่สุด

Hawkยิ้มเยาะเขาจงใจทำให้เขาโกรธ“เป็นยังไงทนไม่ไหวหรอเมื่อบทที่เธอถูกคน