ตอน 469
รักร้ายใจหวาน
บทที่469 โอบกอดและจูบ
ทั้งสองนั่งอยู่ข้างบนสักพัก รอจนอารมณ์กลับมาเป็นปกติ เตชิตโอบนัชชาเดินลงมาที่ห้องพักของเมทนี
ณัชชนม์อายุเยอะแล้ว เลยหลับไม่ลึก ไม่ว่าการกระทำจะเบาแค่ไหน แต่ก็ทำให้เธอตื่นได้
“นัชหรอ” ณัชชนม์เพิ่งตื่น มองเห็นเพียงเงาดำ
นัชชาชะงัก “แม่ หนูทำแม่ตื่นรึเปล่า”
ตอน 470
บทที่470 ทนมาครึ่งปีทนไม่ไหวแล้ว
ทั้งแปลกและคุ้นเคย เหมือนถูกไฟช็อต เธออ่อนแรงล้มลงกับเตียง เธอพิงเข้ากับหมอนนุ่ม เขาทับอยู่บนตัวเธอ เหมือนกลัวจะตัวหนักเกินไป เขาเอาแขนเท้าไว้บนเตียง ร่างกายห่างจากเธอไม่ถึงคืบ
เตชิตจ้องเธอ สายตาเป็นประกาย นัชชารับสายตาคมกริบของเขาไม่ไหว เธอหัวใจเต้นแรง ก
ตอน 471
บทที่471 ต่อจากนี้ไปคุณจะได้รับมัน
เช้าตรู่วันถัดมา นัชชาถูกเสียงนาฬิกาของโทรศัพท์ปลุกขึ้น เธอลืมตาขึ้นมาอย่างมึนงง ขมวดคิ้วพลางเอื้อมมือไปหยิบโทรศัพท์ที่วางอยู่ข้างๆ เอื้อมเท่าไหร่ก็เอื้อมไม่ถึง แต่สัมผัสถูกแขนอุ่นของผู้ชายแทน
เธออึ้งไปสักพัก พลิกตัวไปเจอกับดวงตาสลึมสลือที่ยังตื่นไม่เต็มท