บทที่465 อยากเจอเธอใจจะขาด

นัชชาอึ้ง “ลูกคิดถึงพ่อหรอครับ”

“อืม ไม่ได้เจอพ่อนานแล้ว..........” การกระทำและสีหน้าน้อยใจของธีมนต์ ทำนัชชาเจ็บปวด

“ธีครับ ถึงพ่อจะไปทำงานไม่อยู่กับเรา แต่ลูกต้องรู้ไว้ว่าเขาคิดถึงลูกมาก เขาคิดถึงลูกอยู่ตลอดเวลา รู้ต้องเข้าใจเขานะครับ”

คำพวกนี้ครึ่งป

บทที่466 หลอดเลือดสมองฉีกฉับพลัน

ธีมนต์ปิดเรียน นัชชายุ่งๆกับร้าน ถึงเธอจะพยายามหาเวลามาอยู่กับลูก แต่ส่วนใหญ่เธอก็ไม่สามารถทำได้ทั่วถึง

โชคดีที่ชนุดมจะกลับไปเคลียร์งานที่อังกฤษ อีกสามสี่วันกูกลับมาแล้ว ธีมนต์ก็ไม่ได้กลับอังกฤษนานแล้วเขาอยากกลับไปด้วย นัชชาลังเลอยู่นานแต่สุดท้ายก็อนุญาตให้

บทที่467 คิดถึงเป็นอย่างมาก

นัชชามองดูณัชชนม์ดึงผ้าห่มขึ้นห่มให้เมทนี เธอเติมน้ำอุ่นยื่นให้เธอ “แม่ ดื่มน้ำก่อน หนูคุยกับหมอมาแล้ว พ่อเป็นเส้นเลือดในสมองตีบ แต่ปัญหาจริงยังไม่แน่ชัด ต้องรอตรวจพรุ่งนี้ถึงจะรู้ หนูว่าจะย้ายพ่อไปโรงพยาบาลของพี่ปรัณ”

“แล้วหมอบอกอะไรอีกมั้ย พ่อของลูกเป็นแบบนี้จ