บทที่387บทที่เมาก็เรียกชื่อของเธอ

เด็กคิดไปคิดมาแต่ก็ไม่ได้ใช้เวลานานเขาใส่หัวแล้วพูดว่า“ไม่ครับผมจะอยู่กับแม่”

ถึงแม้ปากของเขาบอกว่าไม่แต่ความเศร้าในใจก็ปกปิดไม่ได้นัชชาก็ดูออกเหมือนตอนนี้เธอกำลังบังคับให้เด็กเลือก

ที่จริงนี่ไม่ใช่เรื่องที่เขาควรคิดในอายุช่วงนี้แต่ตอนนี้จำเป็นต้องคิ

บทที่388ความคิดถึง5ปีที่ไม่เคยขาด

นัชชาหายใจเข้าลึกๆกลั้นความอยากร้องไห้ไว้เงยหน้ามองขึ้นไปบนเพดานไม่ว่าจะลืมตาโตขนาดไหนก็ยังมองไม่ชัดอยู่ดี

ที่จริงเธอดูออกว่า5ปีที่ผ่านมาของในบ้านที่เธอเคยใช้เก่าและเปลี่ยนสีเครื่องสำอางก็หมดอายุแล้วเขาคนนั้นรอคอยอย่างทรมานมา5ปี

5ปีเลยนะเวลานานขนาดนั

บทที่389การวางแผนที่เซอร์ไพรส์

ใจของนัชชาอยู่นิ่งไม่ได้สักทีน้ารินออกไปจากห้องเมื่อไหร่ก็ไม่รู้คงกำลังดูแลเด็กอยู่เตชิตไม่ได้พูดอะไรอยู่นิ่งๆและกอดเธอไว้แบบนี้

อารมณ์ของเขาก็ไม่ได้นิ่งเหมือนที่เห็นเขารอคอยอ้อมกอดนี้มานาน5ปี5ปีไม่ใช่พูดง่ายๆอย่างนั้นไม่ใช่แค่กะพริบตาก็ผ่านไปนี่คือเวลาที่เขา