บทที่385ใส่รองเท้าให้เธอ

“สิ่งที่เธอคิดก็ไม่น้อยนะ”เตชิตขมวดคิ้วและไม่ค่อยพอใจ“ในวงการธุรกิจไม่ได้ง่ายอย่างที่เธอคิดเธอเป็นผู้หญิงที่อยู่ตรงกลางก็ไม่มีประโยชน์อะไรเธอมั่นใจขนาดนั้นเลยหรอว่าในอนาคตสักวันหนึ่งเธอจะไม่มีทางอยู่กับฉัน”

ช่วงเวลาที่พวกเขาทั้งสองคืนดีกันคงจะเป็นการประชดประชันที่แ

บทที่386กลับสู่ไวโรจน์วิลล่าอีกครั้ง

รถขับตรงไปทางไวโรจน์วิลล่าถนนเส้นนี้นัชชาคุ้นเคยดียิ่งเข้าใกล้ก็ยิ่งชัดเจนคำพูดที่ชนุดมถูกจริงตั้งแต่ต้นจนจบเธอไม่เคยวางและลืมเรื่องที่ผ่านมา

คนขับรถขับรถดีมากระหว่างทางไม่มีสะดุดเลยแม้แต่น้อยทั้งสองคนนั่งด้านหลังไม่มีการสนทนานัชชาหันหน้ามองไปทางวิวข้าง

บทที่387บทที่เมาก็เรียกชื่อของเธอ

เด็กคิดไปคิดมาแต่ก็ไม่ได้ใช้เวลานานเขาใส่หัวแล้วพูดว่า“ไม่ครับผมจะอยู่กับแม่”

ถึงแม้ปากของเขาบอกว่าไม่แต่ความเศร้าในใจก็ปกปิดไม่ได้นัชชาก็ดูออกเหมือนตอนนี้เธอกำลังบังคับให้เด็กเลือก

ที่จริงนี่ไม่ใช่เรื่องที่เขาควรคิดในอายุช่วงนี้แต่ตอนนี้จำเป็นต้องคิ