ตอน 344
รักร้ายใจหวาน
บทที่ 347
บทที่347ผมจะอยู่ตรงนี้ไม่ไปไหน
หลังจากที่ออกมาจากคฤหาสน์ระหว่างทางนัชชาโทรหาเมทนีและณัชชนม์ว่าหล่อนสบายดีไม่ต้องเป็นห่วงคนขับรถพาสองแม่ลูกมาส่งที่คฤหาสน์ของจินต์
บทที่นัชชากำลังเดินเข้าประตูไปนั้นใบหน้าขาวซีดทำให้จินต์ตกใจมาก"เธอเป็นอะไรหรือเปล่า"
นัชชาปิดประตูแล้วเดินไปที
ตอน 345
บทที่ 348
บทที่348เขามาแล้ว
เช้าวันที่สองนัชชาตื่นมาแล้วรีบไปดูลูกที่ห้องนอนเขายังเป็นปกติดีทั้งในด้านอารมณ์และจิตใจไม่มีอะไรเปลี่ยนไปใจคนเป็นแม่ถึงสงบลงได้
จินต์เองก็รู้ถึงสภาพจิตใจของหล่อนตอนนี้ดีขึ้นจึงขอลางานหนึ่งวันอยู่เป็นเพื่อนหล่อนจินต์ออกไปซื้ออาหารเช้าให้สองแม่ลูกแต่เช้าตรู่ลูกค
ตอน 346
บทที่ 349
บทที่349ฉันชักจะเสียใจที่ให้เธอกลับมา
อยู่ด้านข้างของเธอเบิกตาโตวิ่งไปกอดต้นขาชนุดมทันที"คุณลุง!มาได้ยังไงOhmygod！It’si
credible！ผมคิดถึงคุณลุงจังเลย!"
ธีมนต์เดี๋ยวพูดภาษาอังกฤษเดี๋ยวพูดภาษาจีนปนกันไปหมดดีใจจนทำตัวไม่ถูกอันที่จริงเพิ่งจะแยกจากกันได้ไม่นานแต่เขาก็คิดถึงชนุดมเอามากๆอา