บทที่328เรื่องราวในรถ

นัชชาเปิดประตูแล้วเข้าไปนั่งข้างเขาเขากำลังสูบบุหรี่ดูดไปถึงครึ่งแล้วเห็นเธอเข้ามาก็ดับไฟทิ้งแล้วเปิดกระจกบนหัวให้ควันลอยออกไป

นัชชารู้สึกหงุดหงิดเกลียดตัวเองที่ชอบหวั่นไหวแค่เขาทำอะไรสักอย่างหรือสายตาแค่แว๊บของเขา

ลมพัดผ่านทำให้ได้กลิ่นตัวของผู้หญิงอ่อนๆลอยเข้า

บทที่329เธอมีความรู้สึกกับฉัน

ในรถเงียบไปอย่างแปลกประหลาดความอ่อนหวานในเมื่อกี้หายไปหมดนัชชามองไปทางหน้าของผู้ชายที่รอยมือเริ่มชัดขึ้นเรื่อยๆเธอตัวแข็งไปหมด

“ตบหน้าฉันก็หายโกรธแล้วเหรอ?”ผ่านไปนานมากผู้ชายใช้น้ำเสียงที่เยือกเย็นพูดออกมา

ในชีวิตนี้เขาไม่เคยโดนใครตบหน้ามาก่อนยิ่งไม่ต้อง