ตอน 327
รักร้ายใจหวาน
บทที่ 329
บทที่329เธอมีความรู้สึกกับฉัน
ในรถเงียบไปอย่างแปลกประหลาดความอ่อนหวานในเมื่อกี้หายไปหมดนัชชามองไปทางหน้าของผู้ชายที่รอยมือเริ่มชัดขึ้นเรื่อยๆเธอตัวแข็งไปหมด
“ตบหน้าฉันก็หายโกรธแล้วเหรอ?”ผ่านไปนานมากผู้ชายใช้น้ำเสียงที่เยือกเย็นพูดออกมา
ในชีวิตนี้เขาไม่เคยโดนใครตบหน้ามาก่อน
ตอน 328
บทที่ 331
บทที่331ผมจะได้เจอพ่อมั้ยครับ
คุณตาคุณยายหรอ
ธีมนต์ยังไม่คุ้นเคยกับคำเรียกนี้“เป็นคุณพ่อคุณเเม่ของคุณเเม่หรอครับ”
“ใช่ค่ะ”นัชชาดึงเด็กน้อยเข้ามาในอ้อมกอด“ลูกอยากกลับไปเจอพวกท่านมั้ย”
“อยากครับ”ธีมน์ตอบอย่างไม่ลังเล“มีเพื่อนหลายคนมีคุณปูคุณยายมรับเเต่ผมไม่เคยเห็นหน้าพ
ตอน 329
บทที่ 332
บทที่332พ่อเม่ลูก
เขาทำเหมือนกับว่าเพิ่งสังเกตเห็นเธอเหลือบมองไปทางเธอตอน
เเรกอยากแหย่เธอเล่นเเต่พอเห็นเธอเเล้วเขาก็ละสายตาออกไม่ได้
วันนี้เธอใส่เสื้อกันหนาวสีชมพูอ่อนข้างในสวมเสื้อคอวีสวมกางเกงยีนสีฟ้าอ่อนห้าส่วนใส่รองเท้าผ้าใบสีขาวผมครึ่งหนึ่งปล่อยกลางหลังอีกครึ่งบนมัดไว