ตอน 32
รักร้ายใจหวาน
บทที่ 32
บทที่32 ทำไมคุณไม่เคยจูบฉัน
แต่ก็เหมือนโดนอะไรทุบลงมาที่หัวกะทันหัน เขามองไปทางผู้หญิง ที่ตอนนี้กำลังหน้าซีด มือที่กำลังถือโคมไฟที่อยู่บนหัวเตียง
เลือดอุ่นๆที่ไหลลงหน้า ดวิษยกมือไปจับที่หัวก็เห็นเลือดสีแดง
นัชชาเห็นเลือดที่ไหลลงมาอาบไปเกือบครึ่งหน้า เธอตกใจรีบโยนโค
ตอน 33
บทที่ 33
บทที่33 ทรมานซึ่งกันและกันไปจนแก่
วันที่สองตื่นมา นัชชาหลับไม่ค่อยสนิททั้งคืน แม้บทที่เตชิตลุกออกจากห้อง เธอก็ได้ยินเสียงเบาๆจากการปิดประตู
เธอไม่ลืมว่าเมื่อวานเกิดอะไรขึ้น รวมถึงดวิษด้วย
เธอลุกนั่งพิงบนเตียง การปวดเมื่อยไปทั้งกายเป็นเครื่องเตือนว่าเมื่อคืนพวกเขาเร
ตอน 34
บทที่ 34
บทที่34 จงใจพูดใส่ร้าย
ออกจากโรงพยาบาล นัชชาก็ไปส่งเนทมีกับณัชชนม์ที่บ้าน แล้วรีบกลับไปที่ทำงาน
เธอโดดงานมาทั้งเช้า พอถึงห้องทำงาน แก๋ก็ยื่รายละเอียดของการประชุมทั้งเช้าให้เธอ กระซิบเบาๆข้างหูเธอ “เธอรู้มั้ย วันนี้เวทิดาพอรู้ว่าเธอลางาน หน้าบูดไปเลย คนที่ไม่รู้นึกว่าเธอโดดง