บทที่ 31

บทที่31 การถูกขืนใจ

ตุบตับ ตุบตับ

ในห้องหนังสือที่เงียบสนิท มีเพียงเสียงหัวใจที่เต้นแรงและดังของนัชชา แม้แต่มือที่หาของก็เบาต้องเบามือ ในที่สุดนัชชาก็เจอเอกสารของบริษัทบอยูเทคโนโลยีจำกัดเกี่ยวกับการเงินหนึ่งเล่ม

บริษัทบอยูเป็นบริษัทของดวิษ

เธอไม่ทันได้อ่าน

บทที่ 32

บทที่32 ทำไมคุณไม่เคยจูบฉัน

แต่ก็เหมือนโดนอะไรทุบลงมาที่หัวกะทันหัน เขามองไปทางผู้หญิง ที่ตอนนี้กำลังหน้าซีด มือที่กำลังถือโคมไฟที่อยู่บนหัวเตียง

เลือดอุ่นๆที่ไหลลงหน้า ดวิษยกมือไปจับที่หัวก็เห็นเลือดสีแดง

นัชชาเห็นเลือดที่ไหลลงมาอาบไปเกือบครึ่งหน้า เธอตกใจรีบโยนโค

บทที่ 33

บทที่33 ทรมานซึ่งกันและกันไปจนแก่

วันที่สองตื่นมา นัชชาหลับไม่ค่อยสนิททั้งคืน แม้บทที่เตชิตลุกออกจากห้อง เธอก็ได้ยินเสียงเบาๆจากการปิดประตู

เธอไม่ลืมว่าเมื่อวานเกิดอะไรขึ้น รวมถึงดวิษด้วย

เธอลุกนั่งพิงบนเตียง การปวดเมื่อยไปทั้งกายเป็นเครื่องเตือนว่าเมื่อคืนพวกเขาเร