ตอน 33
รักร้ายใจหวาน
บทที่33 ทรมานซึ่งกันและกันไปจนแก่
วันที่สองตื่นมา นัชชาหลับไม่ค่อยสนิททั้งคืน แม้บทที่เตชิตลุกออกจากห้อง เธอก็ได้ยินเสียงเบาๆจากการปิดประตู
เธอไม่ลืมว่าเมื่อวานเกิดอะไรขึ้น รวมถึงดวิษด้วย
เธอลุกนั่งพิงบนเตียง การปวดเมื่อยไปทั้งกายเป็นเครื่องเตือนว่าเมื่อคืนพวกเขาเร้าร้อนแค่ไ
ตอน 34
บทที่34 จงใจพูดใส่ร้าย
ออกจากโรงพยาบาล นัชชาก็ไปส่งเนทมีกับณัชชนม์ที่บ้าน แล้วรีบกลับไปที่ทำงาน
เธอโดดงานมาทั้งเช้า พอถึงห้องทำงาน แก๋ก็ยื่รายละเอียดของการประชุมทั้งเช้าให้เธอ กระซิบเบาๆข้างหูเธอ “เธอรู้มั้ย วันนี้เวทิดาพอรู้ว่าเธอลางาน หน้าบูดไปเลย คนที่ไม่รู้นึกว่าเธอโดดงาน”
ตอน 35
บทที่35 เตชิตถูกตรวจสอบ
พอพูดถึงนี่ เธอตั้งใจหยุด แล้วมองหน้าน้ำฝน ถ้าเกิดจำไม่ผิด น้ำฝนเป็นเสมียนของเตนัท เคยแสดงออกว่าปลื้มนภันต์อยู่ แต่ไม่รู้ว่าปลื้มมากน้อยแค่ไหน
น้ำฝนได้ยินก็รีบมองไปทางห้องทำงานของนภันต์ แต่เสียดายที่ม่านปิด มองเห็นข้างในไม่ค่อยชัด
แต่เธอกลับพูดเหมือนม