บทที่286ความเสียใจภายหลังกับความโกรธแค้นของเขา

ประโยคนี้ทำให้เตชิตมีอากัปกิริยาแข็งทื่อฝ่ามือใหญ่ที่ถือโทรศัพท์ชะงักค้างชายหนุ่มยกสายตามองตรงไปยังประตู“เธอรู้อะไรมาบ้าง？”

ได้ยินประโยคนี้ปณิตารู้ว่าในที่สุดโอกาสแก้แค้นของตัวเองก็มาถึงแล้วเธอก้าวเท้าเดินตรงไปข้างหน้าเข้าไปภายในบ้าน“ทุกอย่างท

บทที่287มองไม่เห็นฉันเธอคงเสียใจ

ทีนาร์หวาดกลัวจนใกล้จะหายใจไม่ออกเธอโผร่างเข้าไปกอดข้อเท้าชายหนุ่ม“อาชิตเธออย่าไปฟังที่เค้าพูดโกหกฉันคิดอยากรับมือกับนัชชาแต่ฉันยังไม่ได้ทำอะไรเลย……”

สีหน้าของชายหนุ่มบึ้งตึงจนน่าตกใจคล้ายกับลมพายุที่เกิดขึ้นอย่างรวดเร็วในยามค่ำคืนเขาเอ่ยวาจาด้วยความนิ่งสงบ

บทที่288ทีนาห์ถูกตัดสินโทษประหาร

ปณิตาถูกจับกุมทีนาร์ก็ถูกล่ามโซ่ตรวนเข้าตะรางไปใช้เวลาในการสอบสวนไม่นานทีนาร์ก็สารภาพอย่างรวดเร็วกับเรื่องราวทั้งหมด

และทีนาร์นั้นจากเริ่มต้นจนจบล้วนใส่ร้ายล้วนโกหกพกลมธาตุแท้ในจิตใจของเธอมันเข้มแข็งอย่างที่คนทั้งหมดล้วนคิดไม่ถึงแม้แต่เครื่องวัดความเท็จล้วน