บทที่287มองไม่เห็นฉันเธอคงเสียใจ

ทีนาร์หวาดกลัวจนใกล้จะหายใจไม่ออกเธอโผร่างเข้าไปกอดข้อเท้าชายหนุ่ม“อาชิตเธออย่าไปฟังที่เค้าพูดโกหกฉันคิดอยากรับมือกับนัชชาแต่ฉันยังไม่ได้ทำอะไรเลย……”

สีหน้าของชายหนุ่มบึ้งตึงจนน่าตกใจคล้ายกับลมพายุที่เกิดขึ้นอย่างรวดเร็วในยามค่ำคืนเขาเอ่ยวาจาด้วยความนิ่งสงบ

บทที่288ทีนาห์ถูกตัดสินโทษประหาร

ปณิตาถูกจับกุมทีนาร์ก็ถูกล่ามโซ่ตรวนเข้าตะรางไปใช้เวลาในการสอบสวนไม่นานทีนาร์ก็สารภาพอย่างรวดเร็วกับเรื่องราวทั้งหมด

และทีนาร์นั้นจากเริ่มต้นจนจบล้วนใส่ร้ายล้วนโกหกพกลมธาตุแท้ในจิตใจของเธอมันเข้มแข็งอย่างที่คนทั้งหมดล้วนคิดไม่ถึงแม้แต่เครื่องวัดความเท็จล้วน

บทที่289ลูกน้อยลืมตาดูโลก

นัชชาประสบเคราะห์กรรมและทรมานอยู่ในต่างแดนทั้งหมดนี้เตชิตล้วนคิดไม่ถึงร่างกายของเขาเสื่อมโทรมเริ่มพึ่งแอลกอฮอร์ทำให้ตัวเองไร้ความรู้สึกเวลาที่เนิ่นนานล้วนไม่ได้ใช้ทำอะไรเพียงแค่ใช้ชีวิตด้วยความทรมาน

ในหมู่ผู้คนปรัณทอดสายตามองเค้าที่ท้อถอยและไร้เรี่ยวแรงลงเตชิตแต่ก