ตอน 236
รักร้ายใจหวาน
บทที่ 238
ใจอ่อน
เตชิตกำลังหลับตาพักผ่อน ได้ยินเสียงเขาก็ลืมตามองดูรอบๆ เขาใช้เลาในการประมวนค่อนข้างนาน เขาหยิบเงินในกระเป๋าตังค์จ่ายให้เขา “ไปได้แล้ว”
คนขับรถรับมา เขายิ้มดีใจ เงินพวกนี้เยอะกว่าเงินเดือนทั้งเดือนของเขาอีก “ขอบคุณครับ ลาก่อนครับคุณเต”
เตชิตปวดหัว ไม่อยากได้ยินเสียง
ตอน 237
บทที่ 239
รักคือการยับยั้งชั่งใจ
ตั้งแต่หมู่บ้านมีสุขถึงไวโรจน์วิลล่า ไม่ได้ใกล้กัน แต่ระทางทั้งสองไม่ได้คุยอะไรกันมาก ผู้ชายที่นั่งเงียบอยู่ข้างคนขับหลับตาลง ใบหน้าหล่อเหล่านิ่งสนิท แต่ใจกลับไม่ได้นิ่งแบบนั้น
ส่วนเธอขับรถไปอย่างเงียบๆ ตามองอยู่ที่ถนน ถ้าเกิดไม่ใช่เพราะแสงไฟจากข้างนอกตกก
ตอน 238
บทที่ 240
ยืมมือคนอื่นเพื่อทำร้ายคนอื่น
นัชชากับเตชิตกลับมาคืนดีกันแล้ว ถึงจะไม่เหมือนเมื่อก่อน แต่ดีที่เธอไม่หลบเลี่ยงเขาแล้ว
เมทนีอาการดีขึ้น เตชิตรู้สึกติดค้าง ไม่ว่าจะยังไงก็ไม่ควรกระทบกระทั่งโดนผู้ใหญ่
เขาใช้ให้คนส่งของมากมายมาที่หมู่บ้านมีสุข ตอนแรกณัชชนม์กลัวว่าเมทนีจะโกรธเล