บทที่ 235 เฝ้าอยู่ข้างล่างทั้งคืน

นัชชากระวนกระวาย เธอรีบดึงม่านให้ปิดสนิท พอรู้ว่าเขาอยู่ข้างล่าง ใจเธอก็เต้นแรง ตื่นเต้นมาก มีความรู้สึกแปลกๆที่อธิบายไม่ถูก

เธอเดินไปนั่งลงที่เตียง และโทรศัพท์เธอก็สั่นขึ้นมาพอดี พอเปิดดู เป็นเตชิต

‘ฉันไม่ได้พูดเล่น คิดทบทวนดูดีๆ ฉันรอคำตอยอยู่’

บทที่ 236 ชนุดมแอบติดตาม

“คุณนัชชาออกไปแล้ว......” เขาหันกลับเข้าไปในห้องตรวจ กดปุ่มล็อคประตู เขาเลยเปิดอุปกรณ์สื่อสาร “ใช่ครับ ยืนคุยกับคุณจินต์สักพัก สีหน้าไม่ดีนัก แต่คุยเรื่องอะไรไม่ได้ยิน......ได้ครับ ถ้ามีอะไรผมจะรีบติดต่อไป”

เขาวางสายทิ้ง รีบเปิดประตู พอประตูเปิดออกก็เจอเข้ากับพยาบา

บทที่ 237 ความรู้สึกลึกๆของเขาไม่มีใครเข้าใจ

วินาทีที่แล้วเธอเพิ่งโทรคุยกับปณิตา พอวินาทีต่อมาเขากลับเข้ามา

จินต์ตกใจกลัว ติดอ่าง “ตะ เต คุณมาตั้งแต่เมื่อไหร่”

เตชิตไม่น่ามาวันนี้ แต่นัชชามาขอใบรับรอง ทางโรงพยาบาลแจ้งไป เขาก็เลยรีบมา แต่ก็มาไม่ทันเธอกลับไปก่อนแล้ว

แต่ตอนนี้ เห็