บทที่ 234 เธอเจ็บรึเปล่า

“ซี๊ด......” เธอทำรุนแรงไม่เป็น เตชิตร้องออกมาเบาๆ เพราะเธอทำเขาเจ็บ เร้าร้อนและพยายามหักห้ามใจ

ไอร้อนในตัวนัชชาเริ่มร้อนตั้งแต่ที่เขาสั่งให้น้ารินเอาของของเธอไปเก็บไว้ที่เดิม ตอนนี้เธอไม่สนว่าเขาจะอยากแค่ไหน เธอเพียงอยากทำให้เขารู้สึกทรมาน

ในบางกรณี เธอรู้ดี

บทที่ 235 เฝ้าอยู่ข้างล่างทั้งคืน

นัชชากระวนกระวาย เธอรีบดึงม่านให้ปิดสนิท พอรู้ว่าเขาอยู่ข้างล่าง ใจเธอก็เต้นแรง ตื่นเต้นมาก มีความรู้สึกแปลกๆที่อธิบายไม่ถูก

เธอเดินไปนั่งลงที่เตียง และโทรศัพท์เธอก็สั่นขึ้นมาพอดี พอเปิดดู เป็นเตชิต

‘ฉันไม่ได้พูดเล่น คิดทบทวนดูดีๆ ฉันรอคำตอยอยู่’

บทที่ 236 ชนุดมแอบติดตาม

“คุณนัชชาออกไปแล้ว......” เขาหันกลับเข้าไปในห้องตรวจ กดปุ่มล็อคประตู เขาเลยเปิดอุปกรณ์สื่อสาร “ใช่ครับ ยืนคุยกับคุณจินต์สักพัก สีหน้าไม่ดีนัก แต่คุยเรื่องอะไรไม่ได้ยิน......ได้ครับ ถ้ามีอะไรผมจะรีบติดต่อไป”

เขาวางสายทิ้ง รีบเปิดประตู พอประตูเปิดออกก็เจอเข้ากับพยาบา