ตอน 200
รักร้ายใจหวาน
บทที่ 200 ความอ่อนโยนที่มองไม่เห็น
เตชิตส่งปรัณกลับแล้วกลับไปที่ห้องนอน ใกล้จะตีหนึ่งแล้วเปิดประตูเบาๆ บนเตียงที่นุ่มๆผู้หญิงกำลังนอนหลับอย่างสบาย
เขาเดินเงียบๆแทบจะไม่ได้ยินเสียงกลัวว่าจะรบกวนคนที่นอนอยู่
เดินไปตรงหน้าก็ได้กลิ่นเบียร์เบาๆ
ผู้ชายขมวดคิ้ว ก้มตัวลงไปด
ตอน 201
บทที่ 201 แกล้งเมา
ปวีนเริ่มใจหายเพราะนึกว่าเธอกำลังจะร้องไห้ “มีคนรังแกเธอหรอ”
“ฉันไม่รู้.............” จินต์จงใจพูดให้เขาคิดไปเอง “ฉันเพียงแค่รู้สึกไม่สบายใจ บางครั้งก็รู้สึกเครียด และไม่มีคนคอยอยู่ข้างๆ”
“แล้วคุณเตล่ะ”
“เขางานยุ่ง ไม่ค่อยอยู่บ้าน จะกลับมาตอนดึกๆ
ตอน 202
บทที่ 202 อย่าดิ้น
นี่ นี่ นี่มัน.............
นัชชาตาโต ก้าวถอยหลังไป ยังไม่ทันจะหลบพ้น เธอก็ถูกเขาจับต้นคอรั้งไว้
เธอตกใจร้องออกมา “อ้ะ คุณ คุณคุณใจเย็นๆ”
เธอไม่กล้ามองเขานาน รู้สึกคันจมูก เหมือนเลือดกำเดาจะไหล..............
เขาไม่ได้ใส่อะไรเลย แล้วเดินมา