บทที่ 199 ความขัดแย้งอย่างต่อเนื่อง

วันที่สองนัชชาไปทำงานกับเตชิตตามปกติ ใกล้จะถึงสิ้นปีช่วงที่ยุ่งที่สุดก็ใกล้จะผ่านไปแล้ว งานในมือของเขาใกล้จะเสร็จแล้ว ทุกคนในบริษัทเริ่มเข้าสู่เวลาชิลๆกันแล้วต่อด้วยวางแผนการท่องเที่ยวกันต่อ

เพื่อนร่วมงานในบริษัทส่วนใหญ่เป็นคนต่างจังหวัด มีแต่นัชชา

บทที่ 200 ความอ่อนโยนที่มองไม่เห็น

เตชิตส่งปรัณกลับแล้วกลับไปที่ห้องนอน ใกล้จะตีหนึ่งแล้วเปิดประตูเบาๆ บนเตียงที่นุ่มๆผู้หญิงกำลังนอนหลับอย่างสบาย

เขาเดินเงียบๆแทบจะไม่ได้ยินเสียงกลัวว่าจะรบกวนคนที่นอนอยู่

เดินไปตรงหน้าก็ได้กลิ่นเบียร์เบาๆ

ผู้ชายขมวดคิ้ว ก้มตัวลงไปด

บทที่ 201 แกล้งเมา

ปวีนเริ่มใจหายเพราะนึกว่าเธอกำลังจะร้องไห้ “มีคนรังแกเธอหรอ”

“ฉันไม่รู้.............” จินต์จงใจพูดให้เขาคิดไปเอง “ฉันเพียงแค่รู้สึกไม่สบายใจ บางครั้งก็รู้สึกเครียด และไม่มีคนคอยอยู่ข้างๆ”

“แล้วคุณเตล่ะ”

“เขางานยุ่ง ไม่ค่อยอยู่บ้าน จะกลับมาตอนดึกๆ