บทที่ 202 เถ้าแก่ยุนมาเยือน

เสียงนี้เป็นของหลี่ซินเหนียงพอดี เหยียนชิงชิงถอนหายใจอย่างทำอะไรไม่ได้ เด็กสาวคนนี้ตอนนี้กลายเป็นคนกระโดดโลดเต้นมากขึ้นเรื่อยๆ ยังไม่ดูด้วยซ้ำว่าในบ้านมีคนนอกหรือเปล่า

หลี่ซินเหนียงเห็นหอูจิ่งจื่อแล้วตกใจ จากนั้นก็เอ่ยปากอย่างอายเขิน: "ขอเคารพคุณชายหอูค่ะ"

หอูจิ่งจื่อ

บทที่ 203 จริยธรรมในการทำธุรกิจ

เถ้าแก่ยุนมองไปทางประตูอยู่เรื่อยๆ ในใจกระสับกระส่ายมาก เขาทั้งหวังให้เหยียนชิงชิงมาเร็วๆ แต่ดูเหมือนจะกลัวพบเหยียนชิงชิงด้วย

ตรงกันข้ามกับอาจารย์เหวินที่ดูใจเย็นเป็นพิเศษ ยังมีอารมณ์ดื่มชาในมืออย่างละเอียด

เหยียนชิงชิงก็ไม่ให้ทั้งสองรอนาน เปลี่ยนเสื้อผ้าที่เหมาะส

บทที่ 204 พาทุกคนหาเงินด้วยกัน

เร็วๆ นี้ก็ถึงวันที่ยี่สิบหกเดือนพฤษภาคม ตั้งแต่เช้าตรู่หมู่บ้านชางเหอก็มีนักท่องเที่ยวมามากมาย พอเข้าหมู่บ้านก็ถามทางไปสวนโบตั๋นและสวนกุหลาบ

เหยียนชิงชิงส่งคนมารอรับอยู่ที่นี่แล้ว

แม้หลี่ไคซานจะเคยบอกว่าปลายเดือนเป็นช่วงเกษตรกรรมยุ่ง ทุกคนอาจช่วยไม่ได้ แต่วันนี้ชา