บทที่ 201 ธุรกิจนี้ทำแล้วสบายใจมาก

ขณะที่เถ้าแก่ยุนกำลังผ่อนคลายความระแวง เหยียนชิงชิงก็เอ่ยปากอีกครั้ง: "แต่ว่าเถ้าแก่ยุน ร้านน้ำชานี้รายจ่ายมากกว่ารายได้แล้ว ไม่รู้ว่าจะอยู่ได้อีกนานแค่ไหน ดูเหมือนบทเรื่องใหม่ๆ มากมายในหัวของข้าคงไม่มีที่ใช้ประโยชน์แล้วสินะ"

หลังจากพูดจบ เหยียนชิงชิงถอนหายใจ เห

บทที่ 202 เถ้าแก่ยุนมาเยือน

เสียงนี้เป็นของหลี่ซินเหนียงพอดี เหยียนชิงชิงถอนหายใจอย่างทำอะไรไม่ได้ เด็กสาวคนนี้ตอนนี้กลายเป็นคนกระโดดโลดเต้นมากขึ้นเรื่อยๆ ยังไม่ดูด้วยซ้ำว่าในบ้านมีคนนอกหรือเปล่า

หลี่ซินเหนียงเห็นหอูจิ่งจื่อแล้วตกใจ จากนั้นก็เอ่ยปากอย่างอายเขิน: "ขอเคารพคุณชายหอูค่ะ"

หอูจิ่งจื่อ

บทที่ 203 จริยธรรมในการทำธุรกิจ

เถ้าแก่ยุนมองไปทางประตูอยู่เรื่อยๆ ในใจกระสับกระส่ายมาก เขาทั้งหวังให้เหยียนชิงชิงมาเร็วๆ แต่ดูเหมือนจะกลัวพบเหยียนชิงชิงด้วย

ตรงกันข้ามกับอาจารย์เหวินที่ดูใจเย็นเป็นพิเศษ ยังมีอารมณ์ดื่มชาในมืออย่างละเอียด

เหยียนชิงชิงก็ไม่ให้ทั้งสองรอนาน เปลี่ยนเสื้อผ้าที่เหมาะส