บทที่ 148 โยนทิ้งไว้ในภูเขา

หลังจากจัดการเรื่องคนรับใช้เหล่านี้เสร็จแล้ว เหยียนชิงชิงก็ให้พวกเขาพาคนของตัวเองไปทำงานตามหน้าที่ ใครจะทำอะไรก็ไปทำ

หยวนฮุ่ยเหนียงพูดด้วยความชื่นชม "แม่คะ คำพูดไม่กี่ประโยคของแม่เมื่อกี้มีพลังสะเทือนใจมากเลย ดูพวกเขาสิ ทุกคนกลัวจนไม่กล้าหายใจเลย ไม่ต้องพูดถึงพวกเขาหรอ

บทที่ 149 กระตุ้นใจคน

หลังจากนั้นหวังอู้กังพูดเสียงเบามาก เหยียนชิงชิงไม่ได้ยินว่าเขาพูดอะไร จึงเดินจากไปก่อน

ตอนกลับบ้าน เหยียนชิงชิงผ่านโรงปักผ้าจึงแวะเข้าไปดู ตอนนี้ช่างปักเหล่านี้โดยพื้นฐานแล้วเรียนการปักครึ่งวันแล้วทำงานอีกครึ่งวัน

หลี่ยูเหนียงเห็นเหยียนชิงชิงมาถึง รีบวางงานที่ทำอยู่แล้วพูด

บทที่ 150 ชะตากรรมของคนโสด

เหยียนชิงชิงพูดคำกระตุ้นใจยาวเหยียด แล้วก็คุยกับช่างปักเหล่านี้เกี่ยวกับตัวอย่างว่าศิลปะมาจากชีวิตได้อย่างไร

ตอนที่เพิ่งมาถึง เหยียนชิงชิงก็บอกหลี่เยว่เหนียงแล้วว่าเจ้าจะออกสินค้าใหม่ ตอนนี้เลยอดใจไม่ไหวถามว่า "แม่คะ แม่ไม่ได้บอกว่าจะออกสินค้าใหม่เหรอ เป็นแบบไหน แม่เล่า