ตอนที่ 34 ขายหมดแล้ว

รสชาติของผลไม้ป่านี้ดีจริงๆ ด้วย!

โดยทั่วไปแล้วสิ่งที่ออกมาจากต้นผลไม้ป่า แม้มีความหอมหวาน แต่ก็ยังคงเลี่ยงไม่ได้ที่จะออกรสฝาดอยู่ไม่น้อย แต่ลวี่โต้วกั่วที่เพิ่งลิ้มรสเมื่อครู่ ทิ้งความหอมหวานเอาไว้หลังเข้าปาก ช่างเป็นรสชาติที่ยอดเยี่ยมจริงๆ!

“ทุกท่านแค่ลองลิ้มรสก็จะรู้เอง ข้

ตอนที่ 35 แบ่งกำไร

ท่านอาผู้นั้นคิดในใจว่า เป็นลวี่โต้วกั่วเหมือนๆ กัน แล้วรสชาติจะไม่เหมือนกันได้อย่างไร

เพียงแต่เกรงใจเกินกว่าจะกล่าวต่อหน้า ส่วนลูกๆ ในครอบครัวก็โวยวายยิ่งนัก หากจนปัญญาจริงๆ ช่วงบ่ายวันนี้เขาก็จะขึ้นเขาไปสักครั้งด้วยตนเอง ดูว่าจะเด็ดมาได้บ้างหรือไม่

เห็นสีหน้าคนผู้นี้ ซ่งอิงก็

ตอนที่ 36 ใช้เล่ห์เหลี่ยมยกใหญ่

ยามที่ซ่งอิงพูดจา ใบหน้าของซ่งสวินเคลือบไว้ด้วยสีแดงระเรื่อ

ส่งอิงพลันรู้สึกสุขใจ พี่ชายนางผู้นี้ แม้ว่าปกติแต่ละวันจะจงใจทำเป็นผู้ใหญ่มากประสบการณ์ ไม่ค่อยชอบพูดชอบจาและมักทำตัวหัวโบราณ แต่เห็นได้ชัดว่าก็ยังเป็นหนุ่มแรกแย้มคนหนึ่งอยู่ดี!

ทั้งสองนั่งรถเกวียนวัวลากจูงก