ตอน 33
ข้าทำนาให้รวยเป็นมาเฟีย
ตอนที่ 33 ชนะได้ให้เงิน
น้ำเสียงที่ไร้เดียงสาของนางทำให้คนผู้นั้นยิ้มเยาะ “น่าสนใจดีทีเดียว ได้สิ หากเจ้าแพ้แล้วเบี้ยวไม่ให้เงิน ข้าก็จะพังแผงลอยนี้ของเจ้าเสีย! ผลไม้ป่านี่ราคาจินละเท่าใดล่ะ”
“ห้าอีแปะ[1]” ซ่งอิงกล่าวทันควัน
อีกฝ่ายยิ้มทั้งที่โกรธจัด ส่วนชายชราที่อยู่แผงหนังสือจดหมายข้างๆ ส่ายหน้
ตอน 34
ตอนที่ 34 ขายหมดแล้ว
รสชาติของผลไม้ป่านี้ดีจริงๆ ด้วย!
โดยทั่วไปแล้วสิ่งที่ออกมาจากต้นผลไม้ป่า แม้มีความหอมหวาน แต่ก็ยังคงเลี่ยงไม่ได้ที่จะออกรสฝาดอยู่ไม่น้อย แต่ลวี่โต้วกั่วที่เพิ่งลิ้มรสเมื่อครู่ ทิ้งความหอมหวานเอาไว้หลังเข้าปาก ช่างเป็นรสชาติที่ยอดเยี่ยมจริงๆ!
“ทุกท่านแค่ลองลิ้มรสก็จะรู้เอง ข้
ตอน 35
ตอนที่ 35 แบ่งกำไร
ท่านอาผู้นั้นคิดในใจว่า เป็นลวี่โต้วกั่วเหมือนๆ กัน แล้วรสชาติจะไม่เหมือนกันได้อย่างไร
เพียงแต่เกรงใจเกินกว่าจะกล่าวต่อหน้า ส่วนลูกๆ ในครอบครัวก็โวยวายยิ่งนัก หากจนปัญญาจริงๆ ช่วงบ่ายวันนี้เขาก็จะขึ้นเขาไปสักครั้งด้วยตนเอง ดูว่าจะเด็ดมาได้บ้างหรือไม่
เห็นสีหน้าคนผู้นี้ ซ่งอิงก็