ตอนที่ 296 ท่านปู่สี่

ซ่งอิงรู้สึกรังเกียจคำพูดของซ่งหม่านซาน แต่ก็ยังเก็บคำพูดของเขามาพิจารณา

“เช่นนั้นท่านว่าเมื่อไหร่ดี ให้นางมาพบข้าสักหน่อย หากเป็นการเชิญคนนอกมาช่วยงานก็ทำได้เพียงจ่ายเงินค่าแรงให้จำนวนหนึ่ง ท่านบอกนางให้เข้าใจด้วยว่า ทำงานให้ท่านแม่ข้า ประการแรกต้องรับประกันว่าจะไม่เอาเปรี

ตอนที่ 297 ลูกชายและลาไม่อาจให้ผู้ใดยืมได้

ซ่งหม่านซานไม่มีทางยอมรับเด็ดขาดว่าตนตกใจ ไม่ทันไรสีหน้าของเขาจึงกลับมาเป็นปกติ

“ไม่เลว เป็นลาพันธุ์ดีตัวหนึ่ง” เขาทำหน้าจริงจัง “เจ้าซื้อลาตัวนี้ที่ไหนหรือ ไว้วันหน้าข้าจะซื้อบ้างสักตัว จะไม่สอนอะไรนอกจากให้มันหัวเราะ เดินไปไหนก็จูงไปด้วย จะได้ทำให้คนอ

ตอนที่ 298 ไม่มีเงินช่างทุกข์ยากเหลือเกิน

จะให้คนอื่นเชื่อว่าบนโลกนี้มีปีศาจไม่ได้เชียว

ไม่อย่างนั้นราชสำนักรู้สึกไม่ปลอดภัยแล้วเที่ยวไล่จับปีศาจไปทั่วจะทำอย่างไรเล่า ถึงเวลานางย่อมเป็นผู้ที่ซวยมากที่สุดแน่ เพราะข้างกายนางมีอยู่ตั้งสองตน!

“ข้าเหาะเหินไม่ได้หรอก!” แม่นางผู้นั้นรีบกล่าวทันควัน