ตอน 151
ข้าทำนาให้รวยเป็นมาเฟีย
ตอนที่ 151 เด็กกำพร้า
ฮั่วหลินจัดหลี่จินเป่าไว้ในใจประเภทที่ว่า ‘ไม่สามารถคบหาสมาคมกันได้’
เขาคือพืชที่มีจิตวิญญาณ สติปัญญา และความสามารถ โดยปกติแต่ละวันก็จะอยู่อย่างสงบสุข ยึดการบำเพ็ญเพียรเป็นหลัก มีพรสวรรค์ด้านการแยกแยะอุปนิสัยของผู้อื่นติดตัวมาแต่กำเนิด
อย่างเช่นซ่งอิง แม้ว่าเขาจะพร่ำเรียก
ตอน 152
ตอนที่ 152 การขุดเหมืองเป็นเรื่องที่น่าเวทนา
ภูตโสมเอ่ยอย่างจริงจังมาก แต่ละถ้อยคำแต่ละประโยค เป็นการท้าทายขีดจำกัดสูงสุดของหลี่จิ้นเป่าเห็นๆ
กระทั่งเขาพูดจบ สีหน้าหลี่จิ้นเป่าก็แข็งทื่อไปแล้ว
“เจ้ากวนประสาทข้าหรือ!” หลี่จิ้นเป่าขบเคี้ยวเขี้ยวฟันด้วยความโกรธจัด
ภูตโสมงุนงงอย่างยิ่ง “ท่านนี่
ตอน 153
ตอนที่ 153 กลัวผู้หญิง
หลี่จิ้นเป่าไม่คิดว่าฮั่วหรงจะมีดีตรงไหน
แน่นอน เมื่อก่อนคิดว่าก็พอใช้ได้ ถือว่าเป็นคนดีที่โง่เขลาคนหนึ่ง แต่หลังซ่งอิงแต่งเข้าไป เขาก็ไม่คิดว่าฮั่วหรงจะดีเด่อะไรแล้ว
ยกเงินให้ตั้งหลายปีขนาดนั้น ก็ไม่เคยจะเห็นรูปลักษณ์ของคนผู้นี้เลย ไม่แน่ว่าจะหน้าตาอัปลักษณ์เกินเปรีย