ตอนที่ 151 เด็กกำพร้า

ฮั่วหลินจัดหลี่จินเป่าไว้ในใจประเภทที่ว่า ‘ไม่สามารถคบหาสมาคมกันได้’

เขาคือพืชที่มีจิตวิญญาณ สติปัญญา และความสามารถ โดยปกติแต่ละวันก็จะอยู่อย่างสงบสุข ยึดการบำเพ็ญเพียรเป็นหลัก มีพรสวรรค์ด้านการแยกแยะอุปนิสัยของผู้อื่นติดตัวมาแต่กำเนิด

อย่างเช่นซ่งอิง แม้ว่าเขาจะพร่ำเรียก

ตอนที่ 152 การขุดเหมืองเป็นเรื่องที่น่าเวทนา

ภูตโสมเอ่ยอย่างจริงจังมาก แต่ละถ้อยคำแต่ละประโยค เป็นการท้าทายขีดจำกัดสูงสุดของหลี่จิ้นเป่าเห็นๆ

กระทั่งเขาพูดจบ สีหน้าหลี่จิ้นเป่าก็แข็งทื่อไปแล้ว

“เจ้ากวนประสาทข้าหรือ!” หลี่จิ้นเป่าขบเคี้ยวเขี้ยวฟันด้วยความโกรธจัด

ภูตโสมงุนงงอย่างยิ่ง “ท่านนี่

ตอนที่ 153 กลัวผู้หญิง

หลี่จิ้นเป่าไม่คิดว่าฮั่วหรงจะมีดีตรงไหน

แน่นอน เมื่อก่อนคิดว่าก็พอใช้ได้ ถือว่าเป็นคนดีที่โง่เขลาคนหนึ่ง แต่หลังซ่งอิงแต่งเข้าไป เขาก็ไม่คิดว่าฮั่วหรงจะดีเด่อะไรแล้ว

ยกเงินให้ตั้งหลายปีขนาดนั้น ก็ไม่เคยจะเห็นรูปลักษณ์ของคนผู้นี้เลย ไม่แน่ว่าจะหน้าตาอัปลักษณ์เกินเปรีย