ตอนที่ 152 การขุดเหมืองเป็นเรื่องที่น่าเวทนา

ภูตโสมเอ่ยอย่างจริงจังมาก แต่ละถ้อยคำแต่ละประโยค เป็นการท้าทายขีดจำกัดสูงสุดของหลี่จิ้นเป่าเห็นๆ

กระทั่งเขาพูดจบ สีหน้าหลี่จิ้นเป่าก็แข็งทื่อไปแล้ว

“เจ้ากวนประสาทข้าหรือ!” หลี่จิ้นเป่าขบเคี้ยวเขี้ยวฟันด้วยความโกรธจัด

ภูตโสมงุนงงอย่างยิ่ง “ท่านนี่

ตอนที่ 153 กลัวผู้หญิง

หลี่จิ้นเป่าไม่คิดว่าฮั่วหรงจะมีดีตรงไหน

แน่นอน เมื่อก่อนคิดว่าก็พอใช้ได้ ถือว่าเป็นคนดีที่โง่เขลาคนหนึ่ง แต่หลังซ่งอิงแต่งเข้าไป เขาก็ไม่คิดว่าฮั่วหรงจะดีเด่อะไรแล้ว

ยกเงินให้ตั้งหลายปีขนาดนั้น ก็ไม่เคยจะเห็นรูปลักษณ์ของคนผู้นี้เลย ไม่แน่ว่าจะหน้าตาอัปลักษณ์เกินเปรีย

ตอนที่ 154 เล่นงานถึงที่

บรรดาเด็กน้อยเผยสีหน้าดีอกดีใจ ก็เหมือนเจองานชิ้นใหม่แล้วอย่างไรอย่างนั้น

ซ่งต๋าร้อนรนใจเล็กน้อย “ไม่ได้! ฮั่วหลิน...ฮั่วหลิวถือเป็นหลานชายข้า เขายังเด็กขนาดนั้น พวกเราไปจะทำให้เขาตกใจกลัวเอาได้!”

ฮั่วหลินเพิ่งอายุเท่าไรกันเชียว? ตัวเตี้ยกว่าเขาหนึ่งคืบศีรษะด้วยซ้ำ นัย