ตอนที่ 148 ล้วนเป็นโชคชะตาทั้งนั้น

ตระกูลเผยขายส่งบ๊ะจ่ายสองพันชิ้น คิดเป็นเงินได้ทั้งหมดหกสิบตำลึงเงิน ขายปลีกเจ็ดร้อยชิ้น สามสิบห้าตำลึงเงิน รวมกันแล้วเป็นเงินทั้งสิ้นเก้าสิบห้าตำลึงเงินที่ต้องชดใช้ให้ซ่งอิง

แน่นอนว่าไม่อยากชดใช้ แต่เรื่องนี้เป็นเรื่องเป็นราวถึงที่ทำการขุนนางแล้ว พวกเขาก็ต้อ

ตอนที่ 149 ไม่เหลือแม้แต่เศษซาก

ซ่งอิงเพิ่งจูงลาขาวไว้ในมือ จมูกของลาตัวนี้ก็ได้กลิ่นบนตัวของภูตโสม

ขนตาแพใหญ่ดุจยอดใบธูปฤาษีที่กะพริบปริบๆ และถึงขั้นปรือตาเล็กน้อย ลมหายใจแรงฟืดฟาดผ่านรูจมูกพ่นใส่ดวงหน้าภูตโสม

“ท่านแม่! คืนนี้พวกเรากินเนื้อลาหม้อไฟดีหรือไม่!” ภูตโสมขบฟัน หน้าสั่นระริก

ตอนที่ 150 ยากเกินไปแล้ว

ซ่งอิงก็ทุ่มทุนเช่นกัน นางใช้อิฐก่อล้อมส่วนลานหน้าบ้านทั้งหมดแทนรั้วไม้ไผ่ และปลูกไผ่สองสามกอบริเวณปากทางเข้าออกลานบ้าน มองดูเป็นพุ่มๆ พลิ้วไสว มีความเป็นศิลปะอย่างยิ่ง ที่สำคัญไปกว่านั้นคือ ซ่งอิงเลี้ยงอาหารบรรดาชาวบ้านที่ทำงานในหลายวันนี้ ใจกว้างเสียจนทำให้ผู้คนประทับใจ