ตอนที่ 147 ชดใช้เงิน

ส่วนตอนที่หลานเสี่ยนยังเด็กก็เติบใหญ่อยู่ข้างกายนางด้วยเช่นกัน อีกทั้งตาของหลานเสี่ยนก็เป็นเหล่าถงเซิง [1] พอมีวิชาความรู้อยู่บ้าง ตัวหลานเสี่ยนเองก็เคยร่ำเรียนตำราเช่นกัน ตั้งแต่เล็ก หลานเสี่ยนก็พูดว่าในอนาคตข้างหน้าจะต้องทำให้หม่าซื่อได้ใช้ชีวิตอย่างร่ำรวยสูงศักดิ์ขึ้นมาให

ตอนที่ 148 ล้วนเป็นโชคชะตาทั้งนั้น

ตระกูลเผยขายส่งบ๊ะจ่ายสองพันชิ้น คิดเป็นเงินได้ทั้งหมดหกสิบตำลึงเงิน ขายปลีกเจ็ดร้อยชิ้น สามสิบห้าตำลึงเงิน รวมกันแล้วเป็นเงินทั้งสิ้นเก้าสิบห้าตำลึงเงินที่ต้องชดใช้ให้ซ่งอิง

แน่นอนว่าไม่อยากชดใช้ แต่เรื่องนี้เป็นเรื่องเป็นราวถึงที่ทำการขุนนางแล้ว พวกเขาก็ต้อ

ตอนที่ 149 ไม่เหลือแม้แต่เศษซาก

ซ่งอิงเพิ่งจูงลาขาวไว้ในมือ จมูกของลาตัวนี้ก็ได้กลิ่นบนตัวของภูตโสม

ขนตาแพใหญ่ดุจยอดใบธูปฤาษีที่กะพริบปริบๆ และถึงขั้นปรือตาเล็กน้อย ลมหายใจแรงฟืดฟาดผ่านรูจมูกพ่นใส่ดวงหน้าภูตโสม

“ท่านแม่! คืนนี้พวกเรากินเนื้อลาหม้อไฟดีหรือไม่!” ภูตโสมขบฟัน หน้าสั่นระริก