ตอนที่ 33 สร้างสะพานเชื่อมระหว่างพวกเขา

ประยงได้ยินคำขอบคุณของเธอ เลยหันหน้าไปมองด้วยความแปลกใจเล็กน้อย

ก็เห็นแววตาที่เปล่งประกายของเธอกำลังจับจ้องเขาอยู่

ประยงก็ได้เอ่ยพูดขึ้น “ไม่ ไม่ต้องเกรงใจ”

บรรยายของทั้งคู่ก็ค่อยๆ เงียบลง ขณะนั้นซีซั่นก็กำลังเดินขยี้ตาลงมาจากชั้นบน “แดดดี

ตอนที่ 34 แดดดี้น่ารักมากๆ

“ผมต้องไปทำงานแล้ว คุณอยู่นี่ดูแลซีซั่นก่อนคงไม่เป็นไรใช่มั้ย?” ประยงใส่สูทไปแล้วถามญาอี๋

“เขาเป็นลูกของฉัน ฉันต้องดูแลเขาได้อยู่แล้ว” ญาอี๋ตอบ

“เขาเป็นของผมเหมือนกัน” ประยงตอบกลับ “เราสองคนไม่จำเป็นต้องมาแบ่งแยกอะไรให้มันชัดกันขนาดนั้นนะ”

ญาอี๋ยิ้มข

ตอนที่ 35มีคนรอเขากลับบ้านอยู่นะ

ประยงนั่งในเก้าอี้สำนักงานและขยี้คิ้วอย่างเหนื่อยล้า

ทันใดนั้นนึกได้ว่ามีอะไรบางอย่างดวงตาของฉันสว่างขึ้น แต่ฉันส่ายหัวด้วยความไม่เห็นด้วย

อยู่ๆ เขาก็คิดถึงอะไรบางอย่างจนเหม่อไป แต่ก็ได้ส่ายหน้าสลัดความคิดออกไป

เขาไม่อยากให้ใครเห็น เรื่องส่วนตั