ตอนที่ 32 แบบที่เขาชอบ

ญาอี๋มองทั้งสองด้วยความสนใจ

ปากของซีซั่นที่เปิดออกเล็ก ช่างดูชุ่มชื้น ใครเห็นเด็กแบบนี้เป็นต้องอยากจะหยิบซักหนึ่งที

เธอยืนมองเขาความเอ็นของเขาอย่างเงียบๆ ไปแปบหนึ่ง แล้วค่อยเปลี่ยนสายตามามองที่ประยง

ถึงจะไม่มีแสงมากพอ ใบหน้าของเขาก็ยังดูชัดคม ใบหน้าของซีซั

ตอนที่ 33 สร้างสะพานเชื่อมระหว่างพวกเขา

ประยงได้ยินคำขอบคุณของเธอ เลยหันหน้าไปมองด้วยความแปลกใจเล็กน้อย

ก็เห็นแววตาที่เปล่งประกายของเธอกำลังจับจ้องเขาอยู่

ประยงก็ได้เอ่ยพูดขึ้น “ไม่ ไม่ต้องเกรงใจ”

บรรยายของทั้งคู่ก็ค่อยๆ เงียบลง ขณะนั้นซีซั่นก็กำลังเดินขยี้ตาลงมาจากชั้นบน “แดดดี

ตอนที่ 34 แดดดี้น่ารักมากๆ

“ผมต้องไปทำงานแล้ว คุณอยู่นี่ดูแลซีซั่นก่อนคงไม่เป็นไรใช่มั้ย?” ประยงใส่สูทไปแล้วถามญาอี๋

“เขาเป็นลูกของฉัน ฉันต้องดูแลเขาได้อยู่แล้ว” ญาอี๋ตอบ

“เขาเป็นของผมเหมือนกัน” ประยงตอบกลับ “เราสองคนไม่จำเป็นต้องมาแบ่งแยกอะไรให้มันชัดกันขนาดนั้นนะ”

ญาอี๋ยิ้มข