ตอน 98
อสูรเริงไฟ
บทที่98
“ไม่อยู่”
“เจ้าแม่แหม่มล่ะ”
เขาไม่รู้ชื่อจริงแน่นอนของผู้หญิงคนนั้น “ไปบอกนะว่าเพื่อนของมินตามาขอพบ ถ้าไม่ยอมให้พบ จะได้เรื่องแน่ๆ”
แม้จะรู้ว่าเป็นเพียงคำขู่ แต่พิมสุดาก็ไม่อยากให้มีเรื่องออกไป เพราะรู้ว่าความโกรธของคนนั้นเหมือนไฟ หากปล่อยให้ลุกลามมันจะเดือดร้อนได้แสนสาหัส เธอออกมาต้อนรับเข
ตอน 99
บทที่99
หล่อนหลับตา ยกมือปิดหู
“อะไรกัน มินตา...” เขาดึงมือของหล่อนออกไป “คุณไม่อยากจะเห็นผม ไม่อยากจะฟังผมอย่างนั้นหรือ”
“ให้ฉันได้กลับบ้าน ฉันไม่ต้องการ ที่ผ่านไปแล้วฉันจะไม่เอาเรื่องคุณเลย”
“ผมอยากให้คุณเอาเรื่อง”
“คุณเห็นแก่ฉันบ้างได้ไหม” เสียงของมินตาเหมือนจะคร่ำครวญ และทำให้ศิลาใจอ่อนลงได้เหมื
ตอน 100
บทที่100
“อยากห้ามผม...แต่คงจะยากหน่อยแล้ว”
“ไหนคุณว่าจะไม่มีอีกแล้ว”
“ไม่ข่มเหงเอาแต่ใจไง...แต่จะให้ไปพร้อมๆ กันกับผม...พูดกันไปแล้วนะ มินตา เรื่องแบบนี้มันเป็นความลี้ลับที่สนุกสนานนะ คุณจะเพลิดเพลินเมื่อเข้าไปพบกันความมหัศจรรย์ที่คุณไม่เคยพบมาก่อนหน้านี้เลย”
“มันเป็นเรื่องสกปรก”
“เพราะคุณยังไม่เข้