ตอน 96
อสูรเริงไฟ
บทที่96
ธันวามองเธอเหมือนจะผิดหวัง ในขณะที่เขาเดือดร้อนแสนสาหัสกับการที่เพื่อนเขาหายตัวข้ามวันข้ามคืน แต่แม่ของมินตากลับทำเหมือนไม่เดือดร้อนเอาเสียเลย เขาจำต้องลากลับ...
ไปบ่นกับครรชิตที่ออฟฟิศอย่างกลัดกลุ้ม
“มินจะไปไหนได้ล่ะฮะ มินไม่เคยไปแบบนี้ คนไม่เคยทำเหลวไหลมาก่อนเลย ผมว่าต้องไอ้หมอนั่นแน่ๆ ท่า
ตอน 97
บทที่97
เขานึกถึงอดีตนับสิบปีมาแล้ว...เด็กผู้หญิงจอมวุ่นคนหนึ่งที่พูดมาก ช่างซักเสียจนเขาเวียนหัวและต้องคอยเดินหนีจากหล่อน ทั้งที่จะว่ากันไปแล้วก็มีเพียงหล่อนคนเดียวเท่านั้นที่ป้วนเปี้ยนเข้าใกล้เขา คอยจะเป็นเพื่อนเล่นกับเขา ทั้งที่เขาไม่อยากจะเล่นด้วย ไม่อยากพูดด้วย แต่หล่อนก็ยังไม่ละความพยายาม เป็น
ตอน 98
บทที่98
“ไม่อยู่”
“เจ้าแม่แหม่มล่ะ”
เขาไม่รู้ชื่อจริงแน่นอนของผู้หญิงคนนั้น “ไปบอกนะว่าเพื่อนของมินตามาขอพบ ถ้าไม่ยอมให้พบ จะได้เรื่องแน่ๆ”
แม้จะรู้ว่าเป็นเพียงคำขู่ แต่พิมสุดาก็ไม่อยากให้มีเรื่องออกไป เพราะรู้ว่าความโกรธของคนนั้นเหมือนไฟ หากปล่อยให้ลุกลามมันจะเดือดร้อนได้แสนสาหัส เธอออกมาต้อนรับเข