บทที่ 70

บทที่70

เสียงนั่นทำให้มินตาหันขวับมามอง หล่อนไปยืนอยู่ริมบานกระจกมองลงไปข้างล่าง บนถนนที่ยวดยานวิ่งกันขวักไขว่ ดูละลานตา แล้วหล่อนก็เจอเข้ากับดวงหน้าที่คุ้นตากันอยู่ทุกวัน ดวงหน้าที่ธันวาพยายามยิ้มปะเหลาะๆ เอาอกเอาใจ มินตาไม่ยิ้มตอบ หล่อนยังทำหน้าเคร่งอยู่นั่นเอง

“มิน...ใจเย็นหน่อยน่า มาคุ

บทที่ 71

บทที่71

อีกครั้งหนึ่งที่คุณทรงศักดิ์ได้หวนกลับมาหา พิมสุดาต้องออกมาต้องรับเขา เพราะศิลาไม่อยู่บ้าน ชายหนุ่มออกไปทำงานตามปกติของเขา และพิมสุดาก็ยังไม่ได้เวลาจะออกไปที่งานของเธอเอง เธอระงับความไม่สบายใจเอาไว้ภายใน วันที่เธอเคยคิดว่าจะมาถึงก็มาถึงแล้วจริงๆ มาพร้อมด้วยความกังวลว่าจะลงเอยกันอย

บทที่ 72

บทที่72

จริงอยู่ความรู้สึกดีๆ ต่อเขายังคงอยู่แน่นอน แต่ไม่มากพอจะทำให้หล่อนทุ่มเทเพิ่มให้มากกว่าที่เป็นอยู่

“งานยุ่งค่ะ” หล่อนตอบเสียงเบา พยายามกระปรี้กระเปร่าแต่มันค้านกันเอง “คุณเอจะออกไปไหนหรือคะค่ำมากแล้ว”

“พี่มีนัดกับเพื่อน มินก็กลับดึกนะ กลับอย่างนี้ทุกวันหรือเปล่า”

“วันนี้ดึกกว่าทุก