บทที่64

มินตาทำตาปริบๆ กับวลีสุดท้ายนั่น หล่อนรู้สึกว่ามันหยาบคายและรุนแรงเกินไปสักหน่อยแล้ว

แต่จะพูดอะไรเล่า หล่อนยังเป็นเด็ก พูดไปก็รังแต่จะไม่เหมาะสมมากกว่า

“มินต้องช่วยป้านะลูก” เธออ่อนหวานกับมินตาอย่างไม่เคยเป็นมาก่อนหน้านี้เลย “ช่วยป้ากระชากหน้ากากออกมา ให้ตาเอสว่าง ให้คุณแม่ของมินตาสว่างซะก่อ

บทที่65

เขาทำท่ารับรู้แล้วลงจากบ้านไป เขาจะไปพบมินตาสักหน่อย เด็กข้างบ้านที่เขาไม่ได้พบหล่อนมานานแล้ว

จากประตูบานเล็กที่คงจะไม่ค่อยได้ใช้บ่อยนักเพราะบานประตูฝืดจนต้องออกแรงผลักให้เปิดแล้วจึงก้าวผ่านเข้าไปได้ เขาเจอคุณมารศรีเป็นด่านแรก เธอทำท่าตื่นเต้นเมื่อได้เห็นเขา

“อุ๊ย...มาเมื่อไหร่กันคะ คุณ...”

บทที่66

ยามเฝ้าประตูบ้านย่อตัวเข้ามาดู มินตาเลยโผล่หน้าไปให้เห็นชัดๆ หลังจากไขกระจกลงแล้ว เปิดยิ้มกว้าง และเป็นดวงหน้าที่ไม่ใช่สาวสวยเฉียบเหมือนดังผู้หญิงอื่นที่ผ่านประตูรั้วบ้านนี้เข้ามา แต่ยามก็จดจำหล่อนได้แม่นยำเพราะลักษณะพิเศษรวมกับคำกำชับของศิลาที่เคยเรียกเขาไปบอกในเรื่องผู้หญิงคนนี้จนทำให้เขาอ