ตอน 54
อสูรเริงไฟ
บทที่54
ชายหนุ่มหัวเราะหึๆ “ใครล่ะฮะจะมากล้าล่าผม”
“อย่าเพิ่งทะนงไป...อาจจะไม่ใช่คน...อาจจะเป็นจิตใต้สำนึก อาจจะเป็น
มโนธรรม แล้วพอถึงเวลานั้นเธอจะหวนคิดว่าการล่ามันไม่ใช่ความสุข แล้วเธอก็แก้ไขอะไรอีกไม่ได้ เพราะสายเกินไปแล้ว”
“คนอย่างผมจะซึ้งกับสัจธรรมได้ถึงขนาดนั้นเชียวหรือฮะ”
เขาเย้าเธอเล่นเสียอี
ตอน 55
บทที่55
และเมื่อมองสบตากับเขา หญิงสาวได้เห็นอะไรบางอย่างในแววตานั้นมันแพรวพรายไหวระริก
“คุณจะรับฟังได้แค่ไหนกันเล่า”
“พูดมาเลย” เสียงหล่อนกระด้างไป พอจะเดาได้บ้างแม้จะยังไม่ชัดเจนนัก
“ไปถามพี่สาวคุณเองดีกว่ามั้ง เรื่องแบบนี้ผมพูดออกไปมันจะกลายเป็นว่าผมน่ะไม่ดี กินในที่ลับอามาไขในที่แจ้ง”
มินตาเข่าอ
ตอน 56
บทที่56
“แหวน...” ศิลาเอ่ยเรียก “มานี่ซิ”
มินตามองตาแทบจะไม่ได้กระพริบ เด็กแหวนวันนี้ที่ได้เห็นกับเด็กแหวนที่บ้านของสาวิตต์แตกต่างกันจนเห็นได้ชัดในเรื่องของเสื้อผ้า แหวนวันนี้ไม่นุ่งผ้าถุงกับเสื้อแบบเรียบๆ สีมอซออีกแล้ว แต่แหวนใส่กางเกงสีขาวและเสื้อสีชมพูหวาน แต่งหน้าเนียนสว่างเรียกว่าเป็นโฉมใหม่ที่