ตอน 44
อสูรเริงไฟ
บทที่44
“จะอะไร” เขาทำเสียงล้อเลียน มองหล่อนเหมือนมองเด็กหญิงอารมณ์โยเยคนหนึ่ง นั่นทำให้มินตายิ่งเดือดปุด
“ฉันคงจะทำอะไรคุณไม่ได้ แต่กรรมน่ะมันมี...คุณเชื่อเรื่องกรรมไหม”
“เชื่อ”
เขารับคำเสียงจริงจังขึ้น “ถ้ากรรมมันหมายถึงผลการกระทำที่ได้ทำเอาไว้ ผมเชื่อมากด้วยซิ”
“นั่นแหละ คุณจะได้พบเจอด้วยตัวเอง ก
ตอน 45
บทที่ 45
เมื่อเปิดประตูห้องน้ำออกมาเขาไม่เจอแหวนในห้องอีกแล้ว มองไปที่เตียงนอนปูด้วยผ้าผืนใหม่ขึงตึงไม่มีรอยยับย่นเหมือนเมื่อครู่แล้ว นั่นน่าทิ้งตัวลงนอน แต่ชายหนุ่มยังหลับไม่ลง...เขาหยิบเอาสมุดโน้ตเล็กๆ ออกมาดูตัวเลขด้านการเงินของเขา...คืนนี้เขาหยิบยืมเงินของลักษมีมาเกือบๆ แสน...หย่อนไปเพียงหมื่นเศ
ตอน 46
บทที่46
“นั่นคิดอะไรอยู่จ้ะ” เสียงถามทำให้เขาหันไปมองพิมสุดาแต่งตัวพร้อมจะออกไปนอกบ้าน งานของเธอกำลังจะเริ่มต้นขึ้น พร้อมกับแสงไฟตามถนนที่จะเปิดงานนั้นก็จะดำเนินไปจนแสงไฟเริ่มโรยราเข้าเช้าวันใหม่ “ไม่ไปข้างนอกหรอกหรือ”
“ผมกำลังเล่นเกมอยู่น่ะฮะ”
“เกมอะไร”
“เกมไล่ล่า”
“ล่าใคร”
“ใครก็ได้ฮะที่อยากวิ่งเ