ตอน 43
อสูรเริงไฟ
บทที่ 43
“มิน สวัสดี”
ไม่เหลือรอยน้ำตาบนหน้าของมินตาอีกแล้ว ก็ผ่านไปแล้วหนึ่งคืนนี่นะ... “มาแต่เช้า อยากพูดกับพี่เรื่องอะไร”
มินตายังไม่ให้คำตอบกับเขาเพราะแหวนยังป้วนเปี้ยนอยู่ใกล้ๆ หล่อนมองแหวนเหมือนจะบอกใบ้แก่สาวิตต์ในทางอ้อม
หล่อนรู้สึกเหมือนว่าแหวนเสนอหน้ามากเกินไป และท่าทีของแหวนก็ยังแปลกๆ อีก
ตอน 44
บทที่44
“จะอะไร” เขาทำเสียงล้อเลียน มองหล่อนเหมือนมองเด็กหญิงอารมณ์โยเยคนหนึ่ง นั่นทำให้มินตายิ่งเดือดปุด
“ฉันคงจะทำอะไรคุณไม่ได้ แต่กรรมน่ะมันมี...คุณเชื่อเรื่องกรรมไหม”
“เชื่อ”
เขารับคำเสียงจริงจังขึ้น “ถ้ากรรมมันหมายถึงผลการกระทำที่ได้ทำเอาไว้ ผมเชื่อมากด้วยซิ”
“นั่นแหละ คุณจะได้พบเจอด้วยตัวเอง ก
ตอน 45
บทที่ 45
เมื่อเปิดประตูห้องน้ำออกมาเขาไม่เจอแหวนในห้องอีกแล้ว มองไปที่เตียงนอนปูด้วยผ้าผืนใหม่ขึงตึงไม่มีรอยยับย่นเหมือนเมื่อครู่แล้ว นั่นน่าทิ้งตัวลงนอน แต่ชายหนุ่มยังหลับไม่ลง...เขาหยิบเอาสมุดโน้ตเล็กๆ ออกมาดูตัวเลขด้านการเงินของเขา...คืนนี้เขาหยิบยืมเงินของลักษมีมาเกือบๆ แสน...หย่อนไปเพียงหมื่นเศ