ตอน 34
อสูรเริงไฟ
บทที่34
มินตามีอะไรที่ทำให้เขารู้สึกว่าหล่อนแตกต่างไปจากผู้หญิงอื่นๆ ที่เขาได้รู้จัก โดยที่หล่อนเป็นเองตามธรรมชาติหรือหล่อนแสร้งทำขึ้นมาเขาก็ยังไม่อาจจะแน่ใจได้
“เรามาตกลงกันใหม่ดีกว่า...นี่ผมบอกจริงๆ นะว่าเราควรจะคบหากันให้ดีๆ”
“เพื่ออะไรล่ะคะ” ปากถาม แต่มือของหล่อนก็พยายามจะปลดมือของเขาออกไปให้พ้น
ตอน 35
บทที่35
มินตายังมองไปไม่วางตา ภาพที่ได้เห็นทำให้หล่อนอยากรู้ว่าเวลาศิลาอยู่กับมิ่งขวัญนั้น เขาเป็นเช่นนี้หรือไม่ ดูอ่อนโยนเอาอกเอาใจ...เขายังมีลักษมีอยู่อย่างนี้ แล้วมิ่งขวัญเล่า หากมิ่งขวัญกลับมาจะแทรกตัวเองเข้าไปตรงไหน หรือจะต้องคอยสับหลีกเวลากับลักษมี
ลักษมีเป็นตัวจริง แล้วมิ่งขวัญเป็นตัวสำรอง...
ตอน 36
บทที่36
หล่อนวางสายไปแล้ว ศิลายิ้มน้อยๆ บนดวงหน้าให้เขาดูอ่อนโยนลง...เป็นสีหน้าที่พิมสุดาพึงพอใจแต่มันจะไม่เกิดบ่อยครั้งนัก ประสบการณ์เลวร้ายมากมายเมื่ออดีตทำให้ศิลาเป็นคนกระด้าง บ่มความเคียดแค้นเอาไว้ และไม่ยอมเชื่อว่าความอาฆาตพยาบาทเป็นสิ่งชั่วร้ายอีกด้วย
เขาไม่เชื่อว่าเวรระงับด้วยการไม่จองเวร...เ