บทที่19

“คุณเป็นผู้หญิงผู้ดีหรือเปล่า...เป็นไหม”

“เกี่ยวอะไรกับฉันด้วย”

“ก็อยากจะรู้เท่านั้นเอง…”

“ใช่” หล่อนเชิดคางเมื่อให้คำตอบนั้น ได้ยินเสียงเหมือนเขาจะคำรามออกมาไม่มีผิด

“ดี...หญิงผู้ดีนี่ผมชอบนัก...” มือของเขาละเรื่อยจากบ่า หยาบคายกับสัมผัสร้อนของมือใหญ่แข็งแรงนั่น เป็นสัมผัสที่มินตาไม่ได้คุ้น

บทที่ 20

แต่คุณมารศรียังมีแนวโน้มจะไม่ยอมเชื่อ คำใดที่ออกจากปากของมินตาย่อมไม่มีน้ำหนักพอจะทำให้เชื่อถือ และหากเป็นเรื่องที่มีมิ่งขวัญเข้ามาเกี่ยวข้องด้วยแล้วยิ่งแย่หนักเข้าไปอีก เธอจึงเอ็ดลูกสาว

“แกละซ่อกแซ่กเรื่องคนอื่นดีนัก รู้มาน่ะถูกหรือเปล่าก็ไม่รู้ได้ เที่ยวพูดไปเป็นตุเป็นตะ พี่มิ่งของแกน่ะเป

บทที่21

ชายหนุ่มยังคงเงียบกริบ

“น้าจัดการทุกอย่างแล้ว พรุ่งนี้ถึงจะไปรับศพออกมาทำพิธี...ถ้าเธอไม่สบายใจก็ไม่ต้องไป...น้าจะจัดการเอง อ้อยก็ไม่มีใครอีก เหมือนตัวคนเดียว มีแต่พวกเรานี่แหละที่ยังห่วงใยใส่ใจอยู่ สงสารก็แต่แวว...ร้องไห้คร่ำครวญอยู่นั่นแล้วว่าเพื่อนมาด่วนเอาตัวสบายไปคนเดียว”

เธอถอนใจออกมา