บทที่134

“คุณมินเป็นอะไร...”

แตะตัวมินตาแล้วก็พอว่าไม่ขยับสักนิด ปรางเงยหน้าหล่อนได้เห็นสาวิตต์นั่งอยู่บนเก้าอี้ริมหน้าต่าง สีหน้าของเขาดูน่ากลัวอย่างไม่เห็นมาก่อนเลย

หันกลับมามองมิ่งขวัญก็เห็นสีหน้าแย้มเยาะประหลาดนัก

“คุณมินสลบนะคะ”

“ฉันให้แกมาดู ไม่ได้ให้มาพูดมาก แกมีหน้าที่คอยพยาบาลเอาไว้ แต่แกห้

บทที่135

หล่อนกำมือทุบโดยไม่ยั้งมือเอาไว้ ข้างนอกมีเสียงโครมใหญ่ อาจจะเป็นศิลาก็ได้...เขาไม่ได้สติแบบนั้นเขาอาจจะถูกกระทำรุนแรง เลือดที่ไหลอาบหัวก็ยังติดตาหล่อน

“เบาๆ หน่อยยายมิน” เสียงปรามหน้าห้อง เสียงไขกุญแจแล้วประตูก็เปิดออก หล่อนวิ่งถลาออกไปผ่านหน้าสาวิตต์โดยไม่ใส่ใจกับเขา

แต่ยังไม่ทันจะเข้าไปถ

บทที่136

สาวิตต์เดินปังๆ จากไปแล้ว ก่อนที่เขาจะกระแทกประตูบ้านด้านหน้าปิดลั่นกุญแจ ปรางก็เสนอหน้าเข้ามา

“จะช่วยคุณมินทำแผลให้กับเขา”

ปรางบอก หล่อนยืนให้ห่างจากสาวิตต์เข้าไว้ ด้วยไม่แน่ใจในความบ้าของเขา

และเขาก็ยอมปล่อยปรางเข้ามาโดยดี ปรางมาคุกเข่าดูศิลาอยู่อีกด้านหนึ่งของเขา

“เลือดทั้งนั้นเลย...” ปร